堪布微博
ཡུམ་བར་མ་ལས། གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གཟུགས་མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་གསུངས།
《中般若经》：
若说色空而行，则为执相。若说色不空而行，亦为执相。
《中般若经》：
若说色空而行，则为执相。若说色不空而行，亦为执相。
《称扬诸佛功德经》：“当知，迦葉，其人今世五体投地一心恭敬向于如来，其人则种无量功德，诸善根栽悉得具满，常当得值诸善知识，常与诸人共相敬爱。如是，迦葉，是为现世获诸善报。其佛如来一切功德普集如是！”
从广义的角度来讲，外道和佛教的见解、修法、行为都不一样，最后获得的结果也有很大差别。但最关键的差别，就是皈依三宝的称为佛教，不愿皈依三宝并具有其他信仰的称为外道。
网页链接 [慧灯之光一:三个差别]
网页链接 [慧灯之光一:三个差别]
如今有些权富之人，身处在悦意的环境中，有许多人围着他们歌功颂德，但即便如此，他们将来也会像普通人一样，面临恐怖的死魔，没有丝毫自在。甚至不少人在活着的时候，就因福报穷尽而倾家荡产，感受无常的诸般戏弄……
所以，人的苦乐是不定的。犹如煮饭时米粒在锅里沉沉浮浮，我们的人生中，也会有时因善业而感受快乐，有时因恶业而饱尝痛苦，苦乐就这样一直形影不离、此起彼伏。
——法王晋美彭措
所以，人的苦乐是不定的。犹如煮饭时米粒在锅里沉沉浮浮，我们的人生中，也会有时因善业而感受快乐，有时因恶业而饱尝痛苦，苦乐就这样一直形影不离、此起彼伏。
——法王晋美彭措
རྒྱ་གར་སློབ་དཔོན་དགའ་བའི་དབང་པོས།སྐྱེ་དགུ་འདི་དག་སྐྱེ་ན་གཅིག་པུ་སྟེ། །དེ་བཞིན་འཆི་ནའང་གཅིག་པུ་འཆི་བར་འགྱུར། །འདི་ནི་གཅིག་པུས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི། །འཁོར་བ་ན་ནི་གྲོགས་ཡོད་མ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་གསུངས།
印度的欢喜自在论师：
众生独自生，亦是独自死，独自受痛苦，轮回无友伴。
印度的欢喜自在论师：
众生独自生，亦是独自死，独自受痛苦，轮回无友伴。
学佛是探知内心世界与外部世界的旅程，一个修行者除了要有清净的发心外，他必定是一个怀有强烈好奇心的人，总想知道“然后是什么”。这种好奇心给修行带来了一股活泼轻快的气息。网页链接
网页链接
སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས།ཐོས་པས་ཆོས་ནི་བྱེ་བྲག་ཤེས། །ཐོས་པས་སྡིག་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད། །ཐོས་པས་དོན་མ་ཡིན་པ་སྤོང་། །ཐོས་པས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ།།ཅེས་གསུངས།
世亲论师：
以闻知诸法，以闻遮罪恶，以闻断无意，以闻得涅槃。
世亲论师：
以闻知诸法，以闻遮罪恶，以闻断无意，以闻得涅槃。
巜 大乘本生心地观经浅注》中云：
＂三宝者，即佛法僧。通称宝者，尊重也。佛为两足尊，法为离欲尊，僧为众中尊。三宝住世，如苦海之慈航、长夜之明炬、火宅之雨泽，归依者福增无量，礼念者罪灭河沙。＂
＂三宝者，即佛法僧。通称宝者，尊重也。佛为两足尊，法为离欲尊，僧为众中尊。三宝住世，如苦海之慈航、长夜之明炬、火宅之雨泽，归依者福增无量，礼念者罪灭河沙。＂
我们常常迷失在念头中,很少与自己的直接经验联结,很少停下来,只是单纯地努力与自己当下的感受联结,恐惧也好,焦虑也好,疲惫、失败感、各种痛苦也好,觉知它,感受它,不急于逃避,不急于判断,也不必为感受贴标签说“这是恐惧”、“这是失败”,只是停下来看看心里正在发生什么。这在佛法中又称为“正念”。
只要是在菩提心摄持的基础之上，哪怕供一盏灯也成为未来成佛的资粮。因为开始供灯时，心里就发愿，为了一切众生誓愿成佛，为了成佛而供这一盏灯，所以供灯 的功德就成了成佛的因。不仅如此，做其他任何财物布施等，也都已成为未来成佛的资粮，已成了为未来成佛而修六波罗蜜的方法。
དཔའ་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེས།ཚོགས་པའི་བྱིན་རླབས་མེ་དཔུང་འདྲ།།གང་ཟག་བྱིན་རླབས་མེ་སྟག་འདྲ།།ཞེས་གསུངས།
华智仁波切：
众会加持如烈焰，个人加持如火星。
华智仁波切：
众会加持如烈焰，个人加持如火星。
不同的人，境界不同，心理状态不同，所以看待事物的观点也是不同的。各有各的缘分，各有各的福报，所以不必把自己的观点强加给别人，也不必要求别人一定认同自己的见解，否则一定会烦恼的。
如是值遇佛陀出世、获得暇满人身之此时，当断除以放逸而造作恶趣因之恶业，积集增上生的顺福德分和决定胜的顺解脱分善业，令暇满人身具义而迅速精进。 怙主法音：善乐恶苦定无疑
སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས །ཀྱེ་མ་འདུས་བྱས་རྣམས་མི་རྟག །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། །སྐྱེས་ནས་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །དེ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བ་བདེ།།ཞེས་གསུངས།
世亲论师：
呜呼有为法，无常生灭性，生后即灭尽，寂灭则安乐。
世亲论师：
呜呼有为法，无常生灭性，生后即灭尽，寂灭则安乐。
（8）
༨ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། འདས་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པར་གྱུར་ན། ད་ལྟའི་གཟུགས་མི་རྟག་པར་སྨོས་མ་དགོས་སོ།། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སློབ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདས་པའི་གཟུགས་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ལ་མི་དགའ་བས། ད་ལྟའི་གཟུགས་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། འདོད་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། འགོག་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་མི་རྟག་པར་གྱུར་ན། ད་ལྟ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོས་མ་དགོས་སོ།། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སློབ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ན། ད་ལྟའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། འདོད་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། འགོག་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་རོ།། མི་རྟག་པ་ཇི་བཞིན་དུ། སྡུག་བསྔལ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
如是我闻：
一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。
尔时，世尊告诸比丘：“过去、未来色无常，况现在色！圣弟子如是观者，不顾过去色，不欣未来色，于现在色厌、离欲、正向灭尽。
如是过去、未来受、想、行、识无常，况现在识！圣弟子如是观者，不顾过去识，不欣未来识，于现在识厌、离欲、正向灭尽。”
如无常，苦、空、非我亦复如是。
时诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。
༨ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། འདས་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པར་གྱུར་ན། ད་ལྟའི་གཟུགས་མི་རྟག་པར་སྨོས་མ་དགོས་སོ།། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སློབ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདས་པའི་གཟུགས་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ལ་མི་དགའ་བས། ད་ལྟའི་གཟུགས་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། འདོད་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། འགོག་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་མི་རྟག་པར་གྱུར་ན། ད་ལྟ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོས་མ་དགོས་སོ།། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སློབ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ན། ད་ལྟའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། འདོད་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། འགོག་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་རོ།། མི་རྟག་པ་ཇི་བཞིན་དུ། སྡུག་བསྔལ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
如是我闻：
一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。
尔时，世尊告诸比丘：“过去、未来色无常，况现在色！圣弟子如是观者，不顾过去色，不欣未来色，于现在色厌、离欲、正向灭尽。
如是过去、未来受、想、行、识无常，况现在识！圣弟子如是观者，不顾过去识，不欣未来识，于现在识厌、离欲、正向灭尽。”
如无常，苦、空、非我亦复如是。
时诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。
དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས།གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་འཇིག་རྟེན་མི་གནོད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལྟོས་འདི་ནི་དགག་པར་གྱིས། ། ཁྱོད་དང་འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་རྩོད་གྱིས་དང་། །ཕྱི་ནས་སྟོབས་ལྡན་བདག་གིས་བརྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས།
《入中论》：
若世于汝无妨害 ，当待世间而破此，汝可先于世间诤， 后有力者我当依。
《入中论》：
若世于汝无妨害 ，当待世间而破此，汝可先于世间诤， 后有力者我当依。
《业报差别经》云：“礼佛一拜，从其膝下至金刚际，一尘一转轮王位。获十种功德：一者得妙色身；二出言人信；三处众无畏；四诸佛护念；五具大威仪；六众人亲附；七诸天爱敬；八具大福报；九命终往生；十速证涅槃。”
