思惟我脱离了地狱的无暇而有修法的闲暇：假使我堕入地狱，那真是掉进一个无法想象的、苦难的无底洞。譬如，造下谤法罪的果报，直至此界发生劫末三灾，地狱都已毁坏，但他的罪业还是不能穷尽，还需要转入他方地狱辗转受苦。果报一旦成熟就无法扭转，在这种由果引发烈火焚烧的剧苦当中，试想：有闲暇吗？能够缘念正法进行一刹那的闻思修行吗？而我如今从地狱火海长劫焚烧的状况中脱出，成为有暇。

巧取豪夺、明抢暗偷，以及利用各种各样的手段非法地骗取他人财物，都属于盗窃的行为。另外，在借回他人财物之后，利用债主已经忘记的时机而故意不归还，有人以为这样就没有行动，所以不算是犯戒。其实，虽然没有表面的行动，但该做的不做也算是一种行动，所以也会犯戒。还有，在借回他人财物以后，如果故意拖欠而不按时归还，在拖欠期间致使该物因损坏而价值降低，则也有可能犯戒，因为通过这种行为，有可能会使主人损失超过两元以上价值的财产。网页链接 [慧灯之光三：居士五戒]

得不到佛的加持，并非是与佛距离遥远，而是我们没有一颗宁静稳定的心。只要水面平静，再高远的月亮也能呈现倒影。

诵咒时，要吐字清晰、一心专注所缘境来念诵，上等者安住于生起次第、圆满次第的境界来念，最低也要具足四种对治力来念。如果这样诵咒，自性罪及破别解脱、菩萨戒、密宗誓言的一切罪，以及舍法罪、无间罪、享用信财的罪障等，一定会无余得以清净。
——法王晋美彭措

ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པའི་མདོ་ལས། དེ་ཕྱིར་སྟོན་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རབ་བསྔགས་བཤད། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་དང་ཕྲད། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་རྒྱན་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཆོག །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་དྲི་དང་བྱུག་པ་ཡིན། །ཞེསགསུངས།
《净戒经》：
是故佛赞戒，具戒值遇佛，具戒最庄严，具戒生妙香。

དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ཀྱི་མདོ་ལས །ཇི་ལྟར་རི་བོ་དག་ནི་མི་སྒུལ་བ། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་སྐྱོད་མི་ནུས། །འཆི་འཕོ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་དེ་ལྟར་རྒྱལ་བས་རབ་ཏུ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས།
《宝源经》：
如山不动摇，诸法亦复然，无生亦无死，如来所宣说。

如果一位上师具有菩提心，就称得上是菩萨。那么，无论他的修证境界怎样，都会一心一意地投入到利生的事业当中。既然他这样投入地利益众生，至少不会有意地伤害我们，一定会尽一切力量引导有缘人走上正途。所以，具有菩提心是作为上师不可或缺的条件。网页链接 [慧灯之光二：加行的修法-解脱的利益与依止上师]

清净观并不是刻意把一切想象成美好、庄严、神圣的，而是知道自己的身心以及见闻觉知的一切只是自己的业（善业、恶业、因缘、福报、罪障相续交织）呈现出来的样子，我们现在又再戴着烦恼的眼镜看待、感受着这个“样子”，所以我们的世界是实相几经变形重组后而成的虚妄之相。

欲界的天人可以活很久，但是因为活着的时候比较幸福，没有明显痛苦，整天放逸散乱，从没有修持正法的概念，即使寿命再长也没有感觉，只觉得快乐时光一晃就过去了。人间也是这样。比如说：人若在不喜欢的地方过一天，都有度日如年的感觉；若在觉得很幸福的地方待上一年，也感觉转瞬即过。人的欲望就是这样，天堂里也不例外。哪怕最后临死时，还是很不满足，对昔日的快乐幸福贪恋不舍。网页链接 [慧灯之光二：加行的修法-轮回过患]

སངས་རྒྱས་གཙུག་ཏོར་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་མདོ་ལས།ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྐྱེ་འཆི་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་འཁོར་བ་ན་རང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མ་རྟོགས་པས་མངོན་ཞེན་ཉེ་བར་བླངས་ཏེ། འདོད་པ་འདི་ནི་གསོག་འབའ་ཞིག་པས་ན་ཀུན་ཏུ་རྒྱུད་མར་འཁོར་ཞིང་འཕྱན་ཏོ། ཞེས་གསུངས།
《楞严经》：
一切众生，从无始来生死相续，皆由不知常住真心，性净明体，用诸妄想。此想不真，故有轮转。