སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཙུག་ཏོར་དཔལ་བར་འགྲོ་བའི་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་གྲངས་གཉིས་ཡིན་ཞེ་ན། ཀུན་དགའ་བོ་རྣམ་གྲངས་གཅིག་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་སྐྱེ་འཆིའི་རྩ་བ་སྟེ། ད་ལྟ་ཁྱོད་ཅག་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཉིད་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ལྟ་བའོ།། རྣམ་གྲངས་གཞན་ནི། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འབྲལ་དུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་མྱང་འདས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། ད་ལྟ་ཁྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས། རྣམ་འགྱུར་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ། རང་གི་ངོ་བོ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་སྟོར་བས་ན། ཉིན་བཞིན་དུ་འབད་པར་བྱས་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རིགས་སྣ་ཚོགས་སུ་དོན་མེད་པར་འཁྱམས་པར་གྱུར་ཏེ་རང་གི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་སོ། །ཞེས་གསུངས།
《楞严经》：
云何二种？阿难，一者无始生死根本，则汝今者，与诸众生，用攀缘心为自性者。二者无始菩提涅槃，元清净体，则汝今者识精元明，能生诸缘，缘所遗者。由诸众生，遗此本明，虽终日行，而不自觉，枉入诸趣。

我最初在汉地五台山怙主文殊菩萨前发愿，最好我能将全球的芸芸众生都领到解脱道上，中等能将中国的多数人领到解脱道上，最低也是将藏地雪域的大多数人领到解脱道上。
——法王晋美彭措

思惟我脱离了无佛世的无暇而有修法的闲暇：横观十方世界海，其中很多都无佛出世。如果生在那种环境，从生至死都闻不到三宝的名字，做梦也不会发起超出轮回的愿望和行为，更不用说真实趣向解脱。纵观佛陀出世的前后两段无佛期，整个世界当中都没有法的内涵，人们积累的全是生死苦因，生命从始至终都谈不上什么意义。如今，我虽然生不逢佛，但总算遇到佛法，拥有很多修法的因缘，依此一路修持，就能从轮回当中脱出，回到涅槃的本有家乡，回到自己的本然自性，真是太幸运了！

心的运作模式是决定当下、未来最重要的力量。我们可以从此时此刻的心开始，不论你心情好或不好，是迎接还是抗拒，基本上只要我们肯在当下的心中稍作安住，就能体会到内心本具的温柔、开放，无所谓好坏、悲喜的温柔与开放。

因果关系是非常不可思议的，现在即使做一件小小的恶事，以后所受的果报也很严重；行善也是同样的，现在做一件小小的善事，将来也会有很大的善果。但是这些善业若与解脱无关，结果会怎样呢？我们在轮回中虽然可以因此而得到一些短暂的幸福快乐，但这些毕竟要过去，福报享完后，还是随业而转；若以前造了罪业仍要感受痛苦。这些乐果都是临时性的，所以也不能过于强调世间善法。当然不能造罪，不但不造罪，世间善事也要适当地做，并且不能执著。可是，现在我们怎么去修无漏呢？因为是凡夫，没有办法行无漏法。如果有漏善业也不能做，那该怎么办呢？其实，在有漏善业里也有一些是解脱法。在出离心和世俗菩提心的前提下做出来的虽是有漏法，却可以让人得解脱，所以也是解脱法。网页链接[慧灯之光二：加行的修法—因果不虚]

我们所感知、认识到的一切，都是内心境界的投射。当我们经历挫折、遭遇逆境时，是最好的忏悔机会。

放下自己，自然就能感染他人；做好自己，自然就能利益他人。

我们守护一分清净的戒律，做一点一滴的善事，都要专注清净刹土，除了特殊情况以外，都要以强烈的向往心专注极乐世界。
——法王晋美彭措

自然界的一切相互融合，静谧和谐。 希阿荣博堪布的微博视频

人出生后，从嗷嗷待哺的婴儿长成天真可爱的小孩，又发育成朝气蓬勃的青年，再经由中年步入老年，最后是死亡，这期间发生了极其巨大的变化。可是，通常我们只会简单地认为从出生到死亡，“我”始终是同一个人。实际上，不要说一生当中，就是一分钟里第一秒钟的“我”与第六十秒的“我”也有很多不同。我们总觉得现在的“我”就是出生时的那个人，老年时的“我”还是那个人，然而此时的你与未来年老体衰的你完全是两回事。之所以现在我们没有这样的概念，正是因为有无明。网页链接[慧灯之光二：加行的修法—寿命无常]