མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས།དེའི་ཕྱིར་སྐྱབས་ཡང་དག་ཐམས་ཅད་མཆོག་གསུམ་པོ་འདི་ལ་མ་འདུས་པ་མེད་པས། བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་འདི་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་ནས་གཏན་གྱི་སྐྱབས་ཡང་དག་ཏུ་ཁས་བླངས་ན་དུས་དེ་ཙམ་ནས་སྲིད་པ་མཐར་བྱེད་པའི་མགོ་བརྩམ་ཞིང་གཏན་དུ་བདེ་བའི་མགོ་ཚུགས་པ་ཡིན་ནོ།ཞེས་གསུངས།
麦彭仁波切：
一切真实皈依境皆摄于三宝，因此，具慧者若忆念三宝功德后，承诺并皈依此真实永恒之皈依处，从此便开始断除轮回根本，成为永恒安乐之开端。

མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས།དོན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའི་གཏོས་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་མཆོག་དང་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་མོས་པ་སོགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཡང་དེ་ཙམ་དུ་ཚད་བཟུང་དུ་མེད་དོ། ཞེས་གསུངས།
麦彭仁波切：
三宝功德过于虚空，无边无际，无垢殊胜，无与伦比。若对此生起信心，利益也无量无边。

修持大圆满时，念诵不念诵都可以。有些上师说在休息时，也不能念任何咒语，有些则说一边要念一边要安住，有各种说法。如果要念诵，安住在本性当中念诵，这一点很重要。一般不用修，要修则在本性当中修。
对我来说，我是一个初学者，什么都不念都不修也不行，应该要念诵要修持，经常祈祷上师和本尊。但在念诵和修持时，都应安住在觉性当中来进行，否则我们若没有认识其本性，则始终得不到感应。
——法王晋美彭措

སྣང་བའི་ཕྲེང་བ་ལས།ཨེ་མའོ་བརྫུན་པའི་རྣམ་རྟོག་གི །རྒྱུན་ནི་ཤིན་ཏུ་མཐུག་པ་སྟེ། །རྨི་ལམ་ལས་ཀྱང་རྨི་ལམ་གཞན། །ཆུ་བུར་སྟེང་དུ་ཆུ་བུར་བཞིན། །ཞེས་གསུངས།
《明鬘论》：
奇哉假分别，相续极深厚，犹如梦中梦，或如泡中泡。

སློབ་དཔོན་ཀམྤ་ལའི་ སྣང་བའི་ཕྲེང་བ་ལས།ཆོས་འདི་ཡོངས་སུ་མ་བསྒོམས་པས། །ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཆུ་ནི་ཐོས་དང་མཐོང་བ་ཡིས། །མ་འཐུངས་སྐོམ་པ་ཇི་ལྟར་བཟློག །ཅེས་གསུངས།
阿阇梨甘巴拉《明鬘论》：
若未修此法，不可证法性，仅于水见闻，如何能解渴？

佛没有分别心，是平等的。我们有分别心，所以成不了佛。现在我们就要打破这个界限，从所谓的仇人、讨厌的人，这个点上着手修炼。当你真正从心里接受这些人，感恩、恭敬这些人时，离成佛就不远了。

《俱舍论》里也讲，有些父母造了很严重的罪业，他们的子女会感受到这个报应。如果父母造业、子女受报，岂不是与佛经所讲的自作自受、不能被他人代受的说法相矛盾了吗？《俱舍论》解释说，这些子女本身就有那种恶因的存在，当父母造了大恶业后，由于他们与子女的密切关系，就促使子女的恶因提前成熟而感受果报。网页链接 [慧灯之光一：浅谈因果关系]

就像万丈光芒的太阳从虚空升起来的时候，黑暗自然而然会消除无余，同样，如果我们精进修持大圆满的自然本智，所有的分别念和痛苦就会自然消于法界，这时本尊和空行母在白天和晚上都会不间断地显现，这句话有深刻的含义。
——法王晋美彭措

佛经中说，若以嗔恨心谩骂他人，相当于自己喝毒后却想让别人中毒。所以，我们应当经常调整自己的情绪，不管遇到什么，尽量不要乱发脾气，这样对自己的身心有利。

在产生信心之后，就要切实地依佛教导来奉行，不能拖延。今天信了，今天就干，明天信了，明天就干。切切不可以说：“我现在还年轻，等我老了再念也不迟。”要知道“黄泉路上无老少，孤坟多是少年人”，多少人都是在年纪轻轻时死去，哪里可以等到老年呢？也不可以说：“我父母的事还没完，我儿女的债还没了，等我有空、没事的时候再修也不晚！”哪知道无常迅速，转眼间鬼差就到了门口，要把你押走。这时你能不能对鬼差说：“我父母的事还没完，儿女的债还没了，等我有空的时候，再抓我吧”。业力到时，不容你选择，现在就应当开始为往生做准备。