堪布微博
慈悲心并不是居高临下地施舍和救济。慈悲心首先是认识到自他间的相连相通，看到自己面临的也正是对方面临的，在此基础上，再进一步以己病而悯彼病，以己苦而悯彼苦。从这个角度说，你想有人和你一起面对生活的种种问题，这种渴望在根源上是在努力唤醒内心慈悲的力量。
新年集五福：《慈悲》。
新年集五福：《慈悲》。
如果我们心中充满慈悲和信心，今生一定会安乐；而若以无漏的智慧摄持，还将达到圆满究竟的解脱。但假如经常生起恶念而造业，那么等待自己的，无疑就只有狰狞的恶趣、难忍的苦痛。
——法王晋美彭措
——法王晋美彭措
没有比修行更重要的事！在这一点上，大家都一模一样。人生如此短暂，如同长途跋涉中暂获五分钟的休息时间（转瞬即逝）；而来生则极为漫长，至关重要。如果 今生修行良好，来生便不用担心；如果没有修好，那么来生将不堪设想！大家都要善加思维，精进修行！
阿底峡尊者有三位最重要的上师。第一位是达玛吉达上师，虽然他秉持的是小乘一切有部的见解，从未听过大乘佛法，但却具有天生的大乘慈悲心。一次，他身边的一个人身患重疾，必须要用新鲜的人肉才能够治愈疾病，虽然当时达玛吉达上师还是普通凡夫，仍有疼痛的烦恼，但他却毅然决然地割下自己大腿上的肉布施给病人，最终以自己的肉治好了患者的病痛。之后，他又专心专意地修持大悲心，从而获证了大乘空性。第二位上师是慈瑜伽士上师，他在一生当中不修别的法，只是专一地修持慈悲心，并能真正直接代受他人之苦。第三位上师，就是大名鼎鼎的金洲大师。在阿底峡尊者所处的时代，金洲大师是在印度、斯里兰卡一带于修持菩提心方面首屈一指的上师。他不仅精通佛陀以及龙树菩萨等大成就者们修持菩提心的窍诀，而且他本人也是一位名副其实的菩萨。网页链接 [慧灯之光六：《修心七要》略释]
网页链接 [慧灯之光六：《修心七要》略释]
（7）
༧ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ།། སྡུག་བསྔལ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་མི་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ།། སྡུག་བསྔལ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་མི་འགྱུར་རོ།། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ།། སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ།། སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད།།
ཡང་དག་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ཡིན།།
མ་ཤེས་ལ་སོགས་བཞི་པོ་དང་།།
གཟུགས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པའོ།།
如是我闻：
一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。
尔时，世尊告诸比丘：“于色爱喜者，则于苦爱喜；于苦爱喜者，则于苦不得解脱。如是受、想、行、识爱喜者，则爱喜苦；爱喜苦者，则于苦不得解脱。
诸比丘，于色不爱喜者，则不喜于苦；不喜于苦者，则于苦得解脱。如是受、想、行、识不爱喜者，则不喜于苦；不喜于苦者，则于苦得解脱。”
时，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。
无常及苦空，非我正思惟，
无知等四种，及于色喜乐。
༧ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ།། སྡུག་བསྔལ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་མི་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ།། སྡུག་བསྔལ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་མི་འགྱུར་རོ།། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ།། སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ།། སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད།།
ཡང་དག་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ཡིན།།
མ་ཤེས་ལ་སོགས་བཞི་པོ་དང་།།
གཟུགས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པའོ།།
如是我闻：
一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。
尔时，世尊告诸比丘：“于色爱喜者，则于苦爱喜；于苦爱喜者，则于苦不得解脱。如是受、想、行、识爱喜者，则爱喜苦；爱喜苦者，则于苦不得解脱。
诸比丘，于色不爱喜者，则不喜于苦；不喜于苦者，则于苦得解脱。如是受、想、行、识不爱喜者，则不喜于苦；不喜于苦者，则于苦得解脱。”
时，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。
无常及苦空，非我正思惟，
无知等四种，及于色喜乐。
སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས།སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐོས་ནས། །ནང་དུ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་བྱུང་མཆི་མས་མིག་བརླན་ཞིང་། །ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བློ་ཡི་ས་བོན་ཡོད། །ཅེས་གསུངས།
月称论师：
若异生位闻空性，内心数数发欢喜，由喜引生泪流注，周身毛孔自动竖。
月称论师：
若异生位闻空性，内心数数发欢喜，由喜引生泪流注，周身毛孔自动竖。
修行上很多违缘都来自于家庭内部。与家人相处好了，他们不但不会给你制造麻烦，甚至还会帮助你、支持你；如果给家人造成了伤害，他们肯定会反对你、影响你。处理这些关系，要用慈悲与智慧哦！
上供下施是迅速积累资粮的方便法门。温和、开放的心才更善于发现、欣赏生活中点点滴滴的美好,珍惜几乎在每一个平常日子里都会有的让我们快乐、感动、鼓舞的时刻,把它们作为礼物供养给诸佛菩萨,并努力将内心的喜悦、感动、温暖传递给其他众生。这便是我们随时随地可以行持的上供下施网页链接
网页链接
经常有很多不明就里的人会产生这样的疑问，为什么高僧大德还会生病呢？这个问题的答案有三种可能：其一，这是一种示现。刚才我们讲过，往昔释迦牟尼佛生病的时候也看病、吃药，也让弟子们为其念经，这在佛经中都有记载。这都是度化众生的方便，是示现给别人看的。其二，虽然这些高僧大德是成就者，但他们的成就还没有达到佛的境界。虽然一地以上的菩萨在肉体上不会有痛苦，然而，停留在一地以下的资粮道、加行道两个阶段的菩萨、高僧大德们，则需要通过这样的方法来清净业障。关于这一点，在佛经里面也提到过，很多阿罗汉死的时候，有的是饿死的，有些是被别人杀死的……但他们这次所受的果报是最后一次。在这个果报受完以后，他们就彻底清净了业障，再也不会受任何果报，因为他们已经成就了。第三个答案，是密宗特有的。在密宗的历史上，有些高僧大德生病的方式很恐怖，其圆寂的方式也很残忍，他们临死时候的表现，甚至比普通人的表现还差。这是为什么呢？在这些现象当中，有一些特别的意义，之所以这些伏藏大师，或真正的密宗成就者，会特意选择残忍的形式来生病或者圆寂，是因为通过这种方式，就可以遣除一些佛法的违缘以及众生的灾难。至于那些高僧大德生病的原因到底是其中的哪一个，我们无法猜度，只有他们自己才知道。网页链接 [慧灯之光四：如何将病苦转为道用]
网页链接 [慧灯之光四：如何将病苦转为道用]
ཆོས་རྗེ་འཇིགས་མེད་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས།སྐྱོ་བར་མ་བྱེད་འདུས་མཐའ་བྲལ་བ་འདི།།འདུས་བྱས་རང་མཚན་ཡིན་པས་བཅོས་སུ་མེད།།ནམ་ཞིག་སྐྱེ་མཐའ་འཆི་བའང་འོང་ངེས་པས།།བག་མེད་སྤོང་ལ་དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་སྒྲུབས།།ཞེས་གསུངས།
法王晋美彭措：
聚际必散莫悲伤，万法自性不可改，生际必死定降临，断除放逸修正法。
法王晋美彭措：
聚际必散莫悲伤，万法自性不可改，生际必死定降临，断除放逸修正法。
དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེས།བླ་མ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་བསྟེན་པ་གཅིག་དགོས་ཏེ།་དེ་ཡང་བླ་མ་དང་གཡག་འགྲོགས་བྱས་པས་མི་ཆོག །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ལམ་མ་དག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གུས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟེན་ནོ། ཞེས་གསུངས།
达波仁波切：
必须长期依止上师，不能像牦牛之间的交往一样。要断除不清净的身口意，三门恭敬地进行依止。
达波仁波切：
必须长期依止上师，不能像牦牛之间的交往一样。要断除不清净的身口意，三门恭敬地进行依止。
你认为好的，也许我觉得不好；现在觉得好的，也许以后觉得不好。而且，无论好与不好，都只是我们对事物的标示，却不是事物本身。也就是说，在我们对事物做出好坏、利弊的判断时，不仅是片面、僵化的，而且直接偏离了事物。网页链接
网页链接
菩提心修法的前行，就是出离心。为什么呢？因为，首先我们需要知道，整个三界六道是充满着痛苦的，轮转于其中的众生是苦不堪言的。有了这样的观点或者感觉之后，度化众生的念头就会在我们心里油然而生。如果我们不认为漂泊于轮回的众生是痛苦的，就不会产生度化他们的愿望，菩提心也就不可能存在。因此，菩提心的基础就是出离心。网页链接 [慧灯之光六：《修心七要》略释]
网页链接 [慧灯之光六：《修心七要》略释]
谁真正能生起负荷利他重担之心的增上意乐，就称为菩萨。寂天菩萨在《入行论》中也说，如果一个人发了菩提心，即便是手拿拐杖、蹒跚而行的贫贱老妇乞丐，她的名字也叫菩萨，应该受人天的供养。
我们每个人业感不同，故从中幻化的苦乐有天壤之别。哪怕是一家三口，整天在一起同吃同住，感受也不尽相同——一个人晚上做梦吉祥，身体也安康，而另一个人却可能噩梦连连，身体不适，心情糟糕得一塌糊涂。所以，不管是谁，哪怕关系再亲密，都不可能是同一个感受。
——法王晋美彭措
——法王晋美彭措
ཆོས་རྗེ་འཇིགས་མེད་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས།ཆོས་དང་སྲིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་གི །སྙིང་པོ་མཐར་ཐུག་བསམ་པ་བཟང་པོ་ཡིན། །
འདི་མེད་ཡོན་ཏན་གཞན་ལ་རེ་ཐག་ཆད། །འདི་ཉིད་ཁོ་ན་ཐུགས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཆོངས།ཞེས་གསུངས།
法王晋美彭措：
世间与出世间的一切功德，其根本就是心地善良。若没有它，其他功德则无法得到。所以，应把“善良”二字铭记于心。
འདི་མེད་ཡོན་ཏན་གཞན་ལ་རེ་ཐག་ཆད། །འདི་ཉིད་ཁོ་ན་ཐུགས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཆོངས།ཞེས་གསུངས།
法王晋美彭措：
世间与出世间的一切功德，其根本就是心地善良。若没有它，其他功德则无法得到。所以，应把“善良”二字铭记于心。
若是以内心的感受为禅修对象，那么当心里油然生起恭敬、感激、欢喜、忏悔、悲伤或者怨恨、贪执等感受，不必评判，只是去感受去观照，像一支手电筒照着物体。当你发现自己又随着念头跑开了，温柔地把注意力带回来。自始至终，接纳发生的一切。新年集五福：《禅定》
新年集五福：《禅定》
