堪布微博
法王晋美彭措：
ཆོས་རྗེ་འཇིགས་མེད་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས།རང་ཚུགས་མ་ཤོར།།གཞན་སེམས་མ་དཀྲུགས།།ཞེས་གསུངས།
莫舍己道、 勿扰他心。
ཆོས་རྗེ་འཇིགས་མེད་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས།རང་ཚུགས་མ་ཤོར།།གཞན་སེམས་མ་དཀྲུགས།།ཞེས་གསུངས།
莫舍己道、 勿扰他心。
佛教历史上非常著名的一位大成就者寂天菩萨曾说：我们无始以来都在为自己打算，而我们至今仍在轮回里受苦；那位一心为别人着想的人，他早已成佛，获得了永久的安乐。
修行者当然需要爱自己，但这种爱不是让自己吃好穿好，而是立志实现真正的自由和安乐。从此不再身不由己地随烦恼流转，没有比这更好的自尊自爱了。
修行者当然需要爱自己，但这种爱不是让自己吃好穿好，而是立志实现真正的自由和安乐。从此不再身不由己地随烦恼流转，没有比这更好的自尊自爱了。
内心与世界的关系可以分为三个阶段：第一，内心是世界的创造者；第二，内心是世界的感知者；第三，内心是世界的毁灭者。就像做梦的时候，心是梦境的创造者，也是梦境的感知者，醒来的时候，它又是梦境的毁灭者一样。
网页链接[慧灯之光八:观心的窍诀]
网页链接[慧灯之光八:观心的窍诀]
所谓“内道”，即是在内心上行道。以闻思决定修心的路，以修调伏自心。要知道修行都是真刀真枪的功夫，心没有成熟，再如何伪装还是没有成熟；心没过关，没去除执著，就仍然是老样子；心没发展出功德，就仍然处在原来的地步而无法超越。
ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས། མེལ་ཚེ་བྱེད་ལ་མཚན་མོ་རིང་།།ལམ་གྱིས་དུབ་ལ་རྒྱང་གྲགས་རིང་།།དམ་ཆོས་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པའི།།བྱིས་པ་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་རིང་།།ཞེས་གསུངས།
《法集要颂经》：
不寐觉夜长，疲倦道路长，愚迷生死长，希闻于妙法。
《法集要颂经》：
不寐觉夜长，疲倦道路长，愚迷生死长，希闻于妙法。
心的运作模式是决定当下、未来最重要的力量。我们可以从此时此刻的心开始，不论你心情好或不好，是迎接还是抗拒，基本上只要我们肯在当下的心中稍作安住，就能体会到内心本具的温柔、开放，无所谓好坏、悲喜的温柔与开放。
思惟我脱离了无佛世的无暇而有修法的闲暇：横观十方世界海，其中很多都无佛出世。如果生在那种环境，从生至死都闻不到三宝的名字，做梦也不会发起超出轮回的愿望和行为，更不用说真实趣向解脱。纵观佛陀出世的前后两段无佛期，整个世界当中都没有法的内涵，人们积累的全是生死苦因，生命从始至终都谈不上什么意义。如今，我虽然生不逢佛，但总算遇到佛法，拥有很多修法的因缘，依此一路修持，就能从轮回当中脱出，回到涅槃的本有家乡，回到自己的本然自性，真是太幸运了！
སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཙུག་ཏོར་དཔལ་བར་འགྲོ་བའི་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་གྲངས་གཉིས་ཡིན་ཞེ་ན། ཀུན་དགའ་བོ་རྣམ་གྲངས་གཅིག་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་སྐྱེ་འཆིའི་རྩ་བ་སྟེ། ད་ལྟ་ཁྱོད་ཅག་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཉིད་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ལྟ་བའོ།། རྣམ་གྲངས་གཞན་ནི། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འབྲལ་དུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་མྱང་འདས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། ད་ལྟ་ཁྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས། རྣམ་འགྱུར་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ། རང་གི་ངོ་བོ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་སྟོར་བས་ན། ཉིན་བཞིན་དུ་འབད་པར་བྱས་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རིགས་སྣ་ཚོགས་སུ་དོན་མེད་པར་འཁྱམས་པར་གྱུར་ཏེ་རང་གི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་སོ། །ཞེས་གསུངས།
《楞严经》：
云何二种？阿难，一者无始生死根本，则汝今者，与诸众生，用攀缘心为自性者。二者无始菩提涅槃，元清净体，则汝今者识精元明，能生诸缘，缘所遗者。由诸众生，遗此本明，虽终日行，而不自觉，枉入诸趣。
《楞严经》：
云何二种？阿难，一者无始生死根本，则汝今者，与诸众生，用攀缘心为自性者。二者无始菩提涅槃，元清净体，则汝今者识精元明，能生诸缘，缘所遗者。由诸众生，遗此本明，虽终日行，而不自觉，枉入诸趣。
མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས།ཡུད་ཙམ་ཙམ་ཞིག་གིས་མཛའ་བ་དང་།།མི་མཛའ་གཉིས་ཀ་མི་བྱ་བར།།འཕྲལ་དུ་འགྲོགས་ན་བདེ་བ་དང་།།ཕུགས་སུ་ཆེས་ཆེར་བརླིང་བར་བྱ།།ཞེས་གསུངས།
麦彭仁波切：
故勿顷刻成密友，须臾又变成陌路，短暂相处应快乐，长远情当愈稳固。
麦彭仁波切：
故勿顷刻成密友，须臾又变成陌路，短暂相处应快乐，长远情当愈稳固。
因果关系是非常不可思议的，现在即使做一件小小的恶事，以后所受的果报也很严重；行善也是同样的，现在做一件小小的善事，将来也会有很大的善果。但是这些善业若与解脱无关，结果会怎样呢？我们在轮回中虽然可以因此而得到一些短暂的幸福快乐，但这些毕竟要过去，福报享完后，还是随业而转；若以前造了罪业仍要感受痛苦。这些乐果都是临时性的，所以也不能过于强调世间善法。当然不能造罪，不但不造罪，世间善事也要适当地做，并且不能执著。可是，现在我们怎么去修无漏呢？因为是凡夫，没有办法行无漏法。如果有漏善业也不能做，那该怎么办呢？其实，在有漏善业里也有一些是解脱法。在出离心和世俗菩提心的前提下做出来的虽是有漏法，却可以让人得解脱，所以也是解脱法。网页链接[慧灯之光二：加行的修法—因果不虚]
网页链接[慧灯之光二：加行的修法—因果不虚]
譬如赛马摔断脚、自杀身亡等，看似源于暂时的错误行为，以为当时不去赛马便可避免受伤……但宿世业力牵引却让人临事不由自主。前世的因和今世的缘和合之下，就会上演看似一念之差的悲剧。
མདོ་ལས།བདག་ཉིད་བདག་གི་མགོན་ཡིན་གྱི།།གཞན་ལྟ་སུ་ཞིག་མགོན་དུ་འགྱུར།།བདག་ཉིད་བདག་གི་མགོན་གྱུར་པས།།སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་རབ་ཏུ་ཐར།།ཞེས་གསུངས།
佛经：
自为自怙主，余者岂可怙？自成自怙主，解脱一切苦。
佛经：
自为自怙主，余者岂可怙？自成自怙主，解脱一切苦。
供过佛的食品，如果有条件，要放在比较干净的地方。但是可能很多时候不太容易做到，那么供佛的水也可以拿去浇花，供过佛的水果可以喂鸟、喂鱼等。香灰、花这些也是一样，我想如果有条件，放在比较干净的地方应该是比较好的。但是也看情况吧，实在没有合适的条件，如果自己内心中没有不恭敬的心，应该也不是很大的问题。网页链接 [慧灯问道(1)发掘生命的吉光片羽:如何对待自己的过失]
网页链接 [慧灯问道(1)发掘生命的吉光片羽:如何对待自己的过失]
四大不调的病当然由世间的医药可以疗治，现在恶业的报病一定要修福脱罪。要脱罪有它决定的缘起上的轨则和方便，也就是应当对着佛菩萨的像读诵《地藏经》，或者为病人施舍他平生爱著的东西，使他的心放下执著；知道自己有功德，使心得到安慰。这样心调整好了，又有读经的福德，地藏菩萨的力量就能接到他的心上，这样就能迅速脱罪。
