心不清净的人，看什么都看不惯；性情古怪的人，跟谁都处不来。这种人是很悲哀的。为什么不把心放开一点呢？这样处处都是清净的，自己心里也会欢乐。

世人所谓的痛苦和安乐，除了自己的心以外再也没有其他的作者。因为分别念假立痛苦和安乐，然后我们又再继续地执著它，就像梦中遭遇到外境一样，如此不断地感受，不断地痛苦。如果自己的心安乐，则一切安乐，如果心痛苦则一切痛苦。——法王如意宝 只有了知它，才了知痛苦和安乐的根本

ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོལས།།མདོ་སྡེ་ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པ་འདི་ཐོས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི།ནུབ་ཕྱོགས་བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་ཁམས་སུ་པདྨ་ལ་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ལས་ཆོས་ཉན་པར་འགྱུར་རོ།ཞེས་གསུངས།
《大乘庄严宝王经》：
若众生闻此《庄严宝王经》，则能于西方极乐世界中莲花化生，在如来正等觉阿弥陀佛前听闻正法。

འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡང་བྲལ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་ཀྱང་མི་འདོར་བ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་གསུངས།
《大宝积经》：
心、意、识皆远离，等持之处亦不舍，此乃一切如来不可思议之密意。

闻思佛法是为实修做准备，有助于澄清见解，遣除实修中的违缘。若能广泛闻思当然好，若没有条件或能力，则应选择一种适合自己的法门，了解基本的修持方法后，一门深入，扎扎实实去修。佛法是要拿到身心上去验证的。

真正的佛是法身佛，尽虚空遍法界，无处不在。只要你能随时忆念、祈祷佛，佛就在你身边，佛就在你心中。

闻法的时候，只有心专注了，才能增长智慧，这叫闻慧；修法的时候，只有心专注了，才能产生觉受，这叫修慧。三心二意地闻法修行，是不会有什么功效的。

在这句弥陀名号的密码里，蕴藏着无限深密的内涵。这种内涵是小乘罗汉和学道菩萨，用尽智慧也无法测到的秘密藏。它是多么玄深、多么不可思议，而它表现出的方式却是如此简易。至于这里面是怎么流现出无量无边的力量，怎么跟众生的心会通，怎么加被在众生心上，怎么起到转化的作用等等，如果要深究它的理体，那是极其甚深、不可测度的。

“行菩萨行取决於心，而非显露於外的行动。真正的慷慨是没有执著，真正的戒律是没有贪欲，真正的忍辱是没有瞋恨。菩萨之所以能够舍弃自身的一切，就是因为他们已经完全超越了内在的贫乏，可以无条件地去实现满足他人的愿望与需要”自我与他人

轮回中的贪婪