能够与佛菩萨相应的心是慈悲心，能够与众生相应的心也是慈悲心。

རབ་བྱེད་ཞེ་གཉིས་པའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གང་ཟག་རྣམས་ལ་ཆེས་དཀའ་བ་ཉི་ཤུ་ཡོད་དེ། དབུལ་པོས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། ཕྱུག་པོས་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། སྲོག་དོར་ནས་འཆི་བར་བྱེད་པ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་མཐོང་བ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དང་འཕྲད་པ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། མཛེས་པའི་གཟུགས་དང་འདོད་ཡོན་ལ་མི་ཆགས་པ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། ཡིད་དུ་འོང་བ་མཐོང་ནས་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། གཞན་གྱིས་བརྙས་པ་ལ་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེ་བ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། དབང་ཐང་ཆེ་ལ་རང་མཐོང་མི་ཆེ་བ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། བྱ་བ་དང་འཕྲད་དུས་སེམས་མི་གཡོ་བ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། མཐོང་རྒྱ་ཆེ་ཡང་གཏིང་ཟབ་མོར་དཔོག་པ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། རང་ལྟ་དང་ང་རྒྱལ་གཞོམ་ཐུབ་པ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། གསར་བུ་དག་ལ་བརྙས་བཅོས་མི་བྱེད་པ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། སེམས་དང་སྤྱོད་པ་འདྲ་མཉམ་འོང་བ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། གཞན་གྱི་སྐྱོན་མི་བརྗོད་པ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་འཕྲད་པ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། སེམས་ཉིད་མཐོང་ནས་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དབང་མོས་པ་དང་བསྟུན་ནས་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། ཡུལ་རྣམས་མཐོང་ནས་དེ་ལ་སེམས་མི་གཡོ་བ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཚུལ་ལེགས་པར་ཤེས་པ་ནི་ཆེས་དཀའོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།།
《四十二章经》云：
佛言：人有二十难。贫穷布施难，豪贵学道难，弃命必死难，得睹佛经难，生值佛世难，忍色忍欲难，见好不求难，被辱不嗔难，有势不临难，触事无心难，广学博究难，除灭我慢难，不轻未学难，心行平等难，不说是非难，会善知识难，见性学道难，随化度人难，睹境不动难，善解方便难。

一个人脸色的变化、情绪的变化都是正常的。若能对此理解和包容，很多矛盾自然就化解了。

有福报的人，无论接触什么样的人、修什么样的法、住什么样的地方，不仅适应性很强，还会依此增长善根。对于没有福报的人来说，情况正好相反。
所以，为了今生和来世的利乐，积累福慧资粮是很重要的。

在证悟空性之后，禅定时心就专注于空性，从此时的角度来看，一切都是不生、不灭的，但因为尚未成佛，还是会出定的。出定之后，依然有山河大地的存在，在这个境界里仍然要积累资粮、清净罪业、注重因果的取舍。如此修行，才能成佛有望。网页链接 [慧灯之光五:无我的修法(下)]

如果你能悟入一切佛的经教都是修行教授，有这种周遍的认识，自然会对一切经教都很敬重，就都会欢喜信受，顶戴奉行，舍弃心、轻视心也会彻底止息。

无论在何种境遇下，都发自内心地觉得自己是最幸福的、最快乐的，这叫知足。做到了知足，就是大圆满；活在了当下，就是大圆满。

在我们修行的过程中，无论是顺境还是逆境，都是佛菩萨的化现，也是我们自性的显现。你认识到了，这就是觉悟。

🙏

在显宗的经典中，认为成佛的道路极其遥远，要经过三个阿僧衹劫，也就是三个无数大劫，那是超越常人的思维、极为漫长的时间。但密宗却认为，心的本性就是佛，我们与佛并没有距离。只要进入那种状态，佛与众生当下融为一体。达摩祖师在《血脉论》中也提到此理论。他说：“若见性即是佛，不见性即是众生。 ...全文