传授喇嘛索朗彭措之教言
བླ་མ་བསོད་ནམས་ཕུན་ཚོགས་ལ་གདམས་པ། ཀྱེ་ལགས། མཚུངས་མེད་དྲིན་ཆེན་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ། །འདུག་པའི་དུས་སུ་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏུ་བསྒོམ། །ཡང་ཡང་གསོལ་བ་ཐོབ་ལ་དབང་བཞི་ལོངས། །ཐུགས་ཡིད་དབྱེར་མེད་འདྲེས་པའི་དགོས་པ་ཡོད། །སྤྱོད་ལམ་སྐབས་སུ་གཟུགས་སྣང་བླ་མའི་སྐུ། །སྒྲ་གྲགས་ཐམས་ཅད་གསུང་གི་རང་བཞིན་དང་། །དྲན་རྟོག་བཟང་ངན་ཐུགས་སུ་འཁྱེར་ཤེས་ན། །སྣང་སྲིད་བླ་མར་འཆར་བའི་གདམས་ངག་ཡིན། །ཟ་བའི་དུས་སུ་མགྲིན་པའི་དབུས་སུ་བསྒོམ། །བཟའ་བཏུང་བདུད་རྩིའི་ཕུད་ཀྱིས་ལེགས་མཆོད་ན། ། བཟའ་བཅའ་བཏུང་བའི་སྒྲིབ་པ་མི་འབྱུང་ཞིང་། །དགའ་སྟོན་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་ཡོད། །ཉལ་བའི་དུས་སུ་སྙིང་གི་དཀྱིལ་དུ་བསྒོམ། །སྐུ་ཡི་འོད་ཀྱིས་བརྟན་གཡོའི་སྣང་བ་ཀུན། །འོད་དུ་གྱུར་ནས་སླར་ཡང་རང་ལ་བསྡུས། རྨི་ལམ་འོད་གསལ་འཆར་བའི་གདམས་ངག་ཡིན། །ནམ་ཞིག་མི་སྡོད་ཕྱི་མར་འགྲོ་བའི་ཚེ། །བློ་སྣ་ཚབ་ཚུབ་མང་པོ་མི་བྱེད་པར། །རང་རིག་བླ་མའི་ཐུགས་དང་དབྱེར་མེད་དུ། །འཇོག་པ་འཕོ་བ་ཀུན་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །ཁྱོད་དང་ང་གཉིས་མི་ཚེ་གང་པོ་ལ། །མཉམ་དུ་བསྡད་ཀྱང་འདི་ལས་ལྷག་པ་ཡི། །ཟབ་པའི་མན་ངག་བདག་ལ་འབུལ་རྒྱུ་མེད། །དེ་ཕྱིར་སྙིང་གི་དབུས་སུ་འདི་ཟུངས་ཤིག ། ཅེས་ཆོས་མཐུན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བསོད་ནམས་ཕུན་ཚོགས་ནས་ཡང་ཡང་ཞལ་གདམས་ཞིག་དགོས་ཞེས་བསྐུལ་བའི་ཚེ་བཞེད་སྐོང་ལྡོག་མིན་ཙམ་དུ་མདོ་མེད་ཀྱི་སྤྲང་པོ་ཆོས་དབྱིངས་རང་གྲོལ་ནས་བྲིས་པའོ། །དགེ་ཞིང་བཀྲ་ཤིས།
奇哉
无等大恩上师宝，坐时观想于顶处，
屡屡祈祷受四灌，心心相印之必要。
威仪见色知师身，闻声知师语自性，
善恶念知道用智，现有显师之教言。
用餐上师观喉间，饮食甘露献新供，
不出饮食之障碍，成会供宴之必要。
卧时上师观心间，身光令诸动静相，
化光复融于自身，现梦光明之教言。
何时不住出行时，心绪切莫急慌慌，
自心师智无有别，一切安住动念王。
你我毕生虽共住，较此更胜深窍诀，
吾尚无有所供养，故当铭记于心中。
此文，随法之大德索南彭措再三劝请“需要一言教”，实难推却，为满其愿，一无所成之乞人秋扬壤珠撰写。善哉！愿吉祥！

ཐེག་ཆེན་མདོ་ལས། སེམས་འདུལ་བ་ནི་བདེ་བ་འདྲེན། །སེམས་འདུལ་བ་ནི་ལེགས་པ་སྟེ། །བདག་ཉིད་བདག་གི་མགོན་ཡིན་གྱི། །གཞན་ལྟ་སུ་ཞིག་མགོན་དུ་གྱུར། །ཞེས་གསུངས།
《大乘经》：
调心得安乐，调心最微妙。自为自怙主，余者岂可怙？

ཡིད་བཞིན་མཛོད་ལས། སེམས་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་སེམས་ཀྱིས་ལས་ཀུན་བྱེད། །སེམས་ལ་སྣང་ཞིང་སེམས་ཀྱིས་བཏགས་པས་ན། །འཁྲུལ་བའི་སེམས་གདུལ་སླད་དུ་འབད་པར་མཛོད། །ཅེས་གསུངས།
《如意宝藏论》：
心造世间心造业，心现一切心假立，为调乱心当精进。

སེང་གེས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང༌། སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྨི་ལམ་ན་ཡང་སེམས་འདི་ནི། །འདོར་མི་འགྱུར་ན་མ་ཉལ་ཚེ། །སྨོས་ཅི་འཚལ་བར་གང་གིས་འགྱུར། །བཀའ་སྩལ་པ། གྲོང་ངམ་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སུ་འམ། །གང་དུ་གནས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སུ། །བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་ཡང་དག་འཛུད། །དེས་ན་སེམས་འདོར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས།
《狮子请问经》：
问曰：“由何一切生，不失菩提心，梦中尚不舍，何况于醒时。”
答曰：“于村或城市，或随住境中，令正趣菩提，此心则不舍。”

རེ་མདའ་བ་ལ་ཤོག་དྲིལ་དུ་ཕུལ་བ་ལས།སྤྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་ཡང༌། ཐར་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། ངེས་འབྱུང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། ལྟ་བ་རྣམ་དག་གོ། ད་ལྟ་འདི་གསུམ་ལ་མྱོང་བ་ཐོན་པ་ལྟ་ཞོག ། འདི་གསུམ་གྱི་གོ་བ་རྣམ་དག་ཡོད་པའང་དཀོན། ཞེས་གསུངས།
《致仁达瓦之信笺》：
本来修行的法门有很多，但能成为解脱之因的只有三种：出离心、菩提心、正见。如今且不说体悟这三者，连真正了知的人也非常罕见。

རེ་མདའ་བ་ལ་ཤོག་དྲིལ་དུ་ཕུལ་བ་ལས།དེས་ན་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་གདམས་ངག་གང་ཟབ་ཟེར་བ་རྣམས་བཞག་ནས། ཐོག་མར་ངེས་འབྱུང་དང༌། བྱང་སེམས་ལ་མྱོང་བ་འཐོན་པ་རེ་བྱ་དགོས། དེ་སྐྱེས་པ་དང༌། དེ་ནས་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུར་དབང་མེད་དུ་འགྲོ་བས་དེས་ན་འདི་སྒོམ་རིན་མི་ཆོག་བར་བྱེད་པ་ནི་ལམ་གྱི་གནད་གཏན་ནས་མ་ཤེས་པ་ཡིན་གསུང༌། ཞེས་གསུངས།
《致仁达瓦之信笺》：
应将密宗的甚深教言等暂放一边，先对出离心、菩提心有所体悟，若能如此，一切善根自然成为解脱和成佛之因。所以，若认为这些（出离心、菩提心）没什么可修，实则并没有通达修道之根本。

མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས །མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་ཡིད་རྟོན་བྱེད། །གང་སྨྲས་པ་ལ་བདེན་པར་འཛིན། །གང་བྱུང་ལས་ལ་ནན་གྱིས་འཇུག །འདི་ཡང་བླུན་པོར་མཚོན་པའི་བརྡ། །ཞེས་གསུངས།
麦彭仁波切：
初见何人皆信赖，听闻何语皆当真，无论何事皆参与，此等即是愚者相。

མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས།ཆེན་པོའི་གོ་སར་གནས་པ་ལ། །སྐྱོན་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཚུལ་དུ། །འཁོར་ངན་རྣམས་ཀྱིས་ངོ་བསྟོད་སྨྲ། །དེ་ཕྱིར་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་པ་དཀའ། །ཞེས་གསུངས།
麦彭仁波切：
于诸身处高位者，恶劣眷众常面赞，过失亦说为功德，是故难辨功与过。

རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པས། ལས་སྨོན་རྟེན་འབྲེལ་དཔག་བསམ་ལྗོན་ཤིིང་གི་སྟེང་དུ། །རྒྱ་གར་ཤར་གྱི་རྨ་བྱ་གཞོན་ནུ་ཡང་ཕེབས་བྱུང་། །རྨ་བྱས་གདུགས་སྐོར་དམ་པའི་ཆོས་ཕྱོགས་ལ་བསྒྱུར་དང་། །གཞོན་ནུ་ང་ཚོས་ཐར་བའི་ལམ་སྣ་ཞིག་ཟིན་ཡོང་། །ཞེས་གསུངས།
持明晋美林巴：
业愿缘起如意树之上，引来印度东方幼孔雀，开屏舞姿转向于正法，吾等少年获得解脱道。

རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པའི་ཞལ་ནས། དགྲས་ལོག་སྒྲུབ་བྱས་ཀྱང་ཐུགས་དམ་གྱི་བོགས་འདོན། །གཏམ་མ་ཉེས་ཁ་ཡོག་དགེ་སྐུལ་གྱི་ལྕག་འདེབས། །འདི་ཆགས་ཞེས་འཇིག་པའི་བླ་མ་རུ་འདུག་པས། །ཁོའི་དྲིན་ལན་འཁོར་ཐབས་མེད་པ་རུ་གཟིགས་མཛོད། །ཅེས་གསུངས།
持明无畏洲：
怨敌反对亦使修行增，无罪遭到诬陷鞭策善，此乃毁灭贪执之上师，当知无法回报彼恩德。